239المشعرِ الحرام؛ يعنى : نزديك شو بسوى مشعر الحرام ¹.

دوّم، چون ابراهيم عليه السلام از عرفات به مشعر رفت، ابليس نزد وى آمد تا وسوسه كند، از اين جهت او را مزدلفه گفتند كه به معنى اجتماع و دنوّ است.

سيُّم، بجهت اينكه مردمان آنجا نزديك به يكديگر مى‌باشد ².

و آنجا را جمع نيز مى‌گويند بجهت اجتماع آدم و حوّا در آن. و بجهت استحباب جمع دو نماز در آن (كه نماز مغرب و عشا باشد) ³، چنانچه ذكر شد.

الفصلُ السّابِع وَ العِشرُون در مِنىٰ و رمى جمرات

بدان كه چون اعمال مشعر تمام شد بايد كوچ نمايد بسوى مِنىٰ، و چون رسيد به وادىِ مُحَسِّر كه منتها اليه مشعر و ابتداى مِنىٰ است، مستحبّ است كه هروله نمايد، و اگر سواره باشد مركوب خود را قدرى تند براند تا مقدار صد گام، و در وقت هروله اين دعا را بخواند «اَللّٰهُمَّ سَلِّمْ ⁴ لي عَهْدي وَ اقْبَلْ تَوْبَتي وَ أجِبْ دَعوَتي وَ اخْلُفني بِخَيْرٍ فيمَنْ تَرَكْتُ بَعْدي» ⁵، و بگويد : «رَبِّ اغْفِرْ وَ ارْحَمْ وَ تَجاوَزْ عَمّا تَعْلَمْ إنَّكَ أنْتَ الأعَزُّ الأجَلُّ الأكْرَمُ» ⁶، و چون به مِنىٰ رسيد بر او واجب است رمىِ جمرۀ عقبة (و اين را جمرۀ