216وَ هيَ مِمّا مَنَنْتَ بِهِ عَلَينا منَ المَناسِكِ فأسئلُكَ أنْ تَمُنَّ عَلَيَّ بِما مَنَنْتَ [ بِهِ] عَلىٰ أنبيائِكَ فَإنَّما أنَا عَبْدُكَ وَ في قَبْضَتِكَ» ¹.

13 - شب عرفه را در منى بخوابد.

14 - تا آفتاب طلوع نكرده از روز عرفه، از وادى محسّر نگذارد.

15 - وقتى كه متوجّه عرفات شد دعايش را بخواند، و دعا اين است : «اَللّٰهُمَّ إليكَ صمَدتُ وَ إيّاكَ اعتمَدتُ وَ وَجهكَ أردتُ أسئلُكَ أن تُبارِكَ لي في رحلَتي وَ أن تَقْضِيَ ²لي حاجَتي وَ أن تجعَلَني مِمَّنْ تُباهي بهِ اليَومَ مَنْ هُوَ أفْضَلُ مِنّي» ³.

بيان : أبْطَحْ، سِيلگاه وادى مكّه است، صحراى پر از سنگريزه است و اوّل آن از شعب است، ميان وادى منٰى و آخرش متّصل است به مقبره‌اى كه [ آن را] مُعَلّىٰ گويند.

و ابطَحش گويند بجهت آنكه در همان مكان، خلّاق احديّت امر نمود آدم را كه به سجده افتد. پس آدم عليه السلام سجده نمود آنجا تا طلوع صبح ⁴؛ (و بَطح در لغت، رو به زمين افتادن را گويند، و بَطْحا از اين مادّه است).

معجزة : مروى است كه روزى پيغمبر صلى الله عليه و آله در ابطح مى‌رفت، ابوجهل لعين سنگريزه به جانب آن حضرت صلى الله عليه و آله انداخت، پس آن سنگريزه به طرف حضرت نيامده، هفت شبانه روز در ميان هوا معلّق ماند. گفتند : كه نگاه داشته اين را ؟ حضرت صلى الله عليه و آله فرمود : آن كسى كه آسمانها را بى‌ستون نگاه داشته ⁵.

و وادى محسِّر (به كسر سين مشدّده)، وادى است در مابين مِنىٰ و جمع (كه مشعر