184پس امير عليه السلام فرمود : يا فاطمه، رها كن مرا، گفت : [ رها] نمى‌كنم مگر اينكه پدرم بايد از اين مقدّمه خبردار شود. پس جبرئيل نازل شده گفت : يا محمّد، خدا سلام مى‌رساند بر تو و مى‌فرمايد كه بر على عليه السلام از من سلام كن و به فاطمه عليها السلام بگو كه حقّ ندارى از دامن او بگيرى. پس رسول خدا صلى الله عليه و آله به تعجيل آمد، ديد كه امير عليه السلام ميان صحن خانه ايستاده، عرق خجالت به پيشانيش نشسته، فاطمه عليها السلام دامنش را گرفته. فرمود : يا فاطمه، رها كن دامن على عليه السلام را، حق ندارى كه از دامن او بگيرى. فاطمه عليها السلام احوالات را به عرض رسول خدا صلى الله عليه و آله رسانيد. حضرت صلى الله عليه و آله فرمود : اى دختر من، بدرستى كه جبرئيل نازل شده كه از جانب خدا على عليه السلام را سلام رسانم و به تو بگويم كه دست از دامن على عليه السلام بردارى. چون پيغمبر صلى الله عليه و آله از گرسنگى ايشان مطّلع شد، رفت و امير عليه السلام هم از خانه بيرون شد، چندى نگذشت كه رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد، فرمود : يا فاطمه، كجا است پسر عمّ من ؟ گفت : بيرون رفته. پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود : اين هفت درهم را بده به على عليه السلام تا شما را طعام بگيرد. چون امير عليه السلام آمد، فاطمه عليها السلام احوال را گفته، درهم را داد. امير عليه السلام فرمود : برخيز با من يا حسن؛ پس آمدند به طرف بازار، ديدند فقيرى ايستاده مى‌گويد كه : كيست آن كسى كه در راه خدا چيزى به من بدهد و عوض از خدا بگيرد كه خدا فرموده : «مَنْ ¹ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللّٰهَ قَرْضاً حَسَناً» ². حضرت عليه السلام به حسن عليه السلام فرمود : بدهم اين دراهم را به اين فقير ؟ گفت : بَلى وَ اللّٰهِ يا أبة ³. پس امير عليه السلام دَراهم ⁴ را به آن سائل داد، [ همچنانكه] مى‌آمدند ديدند عربى جلو ناقه‌اى در دست دارد، گفت : يا على، بگير از من اين ناقه را، فرمود : پول ندارم، گفت، مهلت مى‌دهم تو را به تابستان. فرمود : به چند مى‌دهى ؟ گفت : به صد درهم. فرمود : بگير ناقه را يا حسن. پس عرب رفت، و حسن عليه السلام جلو ناقه را گرفته مى‌بردند، عربى [ ديگر] را ديد [ كه] مثل صورت اوّلى بود، امّا لباسش تفاوت داشت، گفت : يا على، شتر را مى‌فروشى ؟ فرمود : بجهت چه مى‌خواهى ؟ گفت :