173خود به او كرامت نمودم، و او در اين خانه كسر اصنام خواهد كرد، و اذان خواهد گفت، و تقديس و تمجيد مى‌كند ما را؛ فَطوبىٰ لِمَن أحبَّهُ و ويلٌ لمَن عصاهُ و أبغضَهُ ¹، يعنى :

مرحبا و گوارا باد به كسى كه دوست دارد او را، و اطاعت او نمايد، و واى بحال كسى كه او را دشمن دارد و از اطاعت او بيرون رود.

به روايتى : چون چشم ابوطالب به فرزند خود افتاد، امير عليه السلام گفت : السّلام عليكَ يا أبة و رحمة اللّٰه و بركاته. و به روايت ديگر : چون امير عليه السلام از مادر متولّد شد، چشمهاى مباركش را باز نكرد تا رسول‌خدا صلى الله عليه و آله شنيد كه امير عليه السلام متولّد شده، آمد به ديدن او، قنداقۀ او را در بغل گرفت، فوراً آن حضرت چشم گشوده به جمال رسول‌خدا صلى الله عليه و آله خنديد و اظهار شوق كرده عرض نمود : السّلام عليكَ يا رسول‌اللّٰه صلى الله عليه و آله و رحمة اللّٰه و بركاته ².

الفصلُ التّاسِع عَشَر در استارِ كعبه است

به سند معتبر، مروى است كه : زن دوّمى اسماعيل عليه السلام به اسماعيل عليه السلام گفت : آيا بر اين دو درگاه دو پرده بياويزم : يكى از اين جانب و ديگرى از آن جانب ؟ فرمود : بلى.

پس دو پرده ساختند كه طول آنها دوازده ذراع بود، و بر آن درها آويختند. پس آن زن را پرده‌ها خوش آمده، به آن حضرت گفت كه : اذن ده براى كعبه جامه‌اى ببافم كه تمامى كعبه را بپوشد كه اين سنگها بد نما است. اسماعيل عليه السلام اذن داد؛ آن زن عاقله بسرعت متوجّه شد و پشم بسيارى فرستاد ميان قبيلۀ خود كه آنها را براى او بريسند (و از آن