147نمى‌شود ¹. و از جملۀ كراماتش نوشته‌اند كه : در طواف خانۀ كعبه، زنى و مردى را دست به حجرالاسود چسبيده بود، هرچند جهد نمودند كه باز كنند نتوانستند، تا آنكه رأيها بر آن قرار گرفت كه هر دو را دست ببرند، و در اين فكر بودند كه سيّدِ سجّاد عليه السلام پيدا شده، چون حال بر ايشان مطّلع شد، دست خود را بر بالاى دست ايشان گذاشت، به بركت دست مبارك آن حضرت عليه السلام ، دستِ آنها از حجرالاسود جدا شد، [ آنان] توبه كرده به راه خود رفتند و كسى سرّ آن را نيافت ².

و در حديث ديگر آمده كه : مرد، ساعدِ ³ آن زن را برهنه ديده دست خود را خواست كه بر دست او بمالد، دست هر دو به هم چسبيد، و بر فتواى علماى عصر، حاكم خواست كه دست هر دو را ببرد تا از هم جدا شوند [ تا اينكه] به دعاى امام عليه السلام از هم جدا شد.

و از جملۀ كراماتش آن است كه [ اگر] بغير از دست مبارك معصوم، با مباشرت غيرى در جاى خود نصب شده، قرار نمى‌گيرد؛ چنانچه حجّاج بن يوسف زمانى كه در مقاتله با عبداللّٰه بن زبير كعبه را خراب كرد، بعد بنا نموده خواستند كه حجرالاسود را بجاى خود نصب نمايند، هر يك از علما و قضات و زهّاد آن زمان مباشر ⁴ شده بجاى خود مى‌گذاشت متزلزل و مضطرب شده در جاى خود قرار نمى‌گرفت، پس از آن، سجّاد عليه السلام آمده حجرالاسود را از دست ايشان گرفته، بسم اللّٰه گفته بجاى خودش نصب كرد، چسبيده و برقرار گشت ⁵.