341
مصاحبه باحجة الاسلام والمسلمين محمد جواد حجتى كرمانى
س: مقصود از برگزارى حج ابراهيمى و روح بخشيدن به آن چيست؟ ج: به نظر مى‌رسد كه حضرت امام رضوان اللّٰه عليه بر حج ابراهيمى زياد تأكيد داشتند. بايد به آن مبانى كه امام راحل بر آن تأكيد مى‌كردند نيز غير از جنبه‌هاى سياسى چون برائت و اجتماعات توجه شود. من اين نقص را مى‌بينم كه در تفسيرهايى كه از پيامهاى امام مى‌شود (چه در مورد حج و چه در موارد ديگر) آن پايگاه معنوى پيام فراموش مى‌شود. وقتى كه صحبت از حج ابراهيمى مى‌كنيم بيشتر تفسير مى‌شود كه بايد جمع شد، حرف سياسى زد، قصه‌هاى روز را مطرح كرد، مراسم برائت را انجام داد، همه اينها حرفهاى درستى است ولى اگر همه اينها بدون آن پايگاه معنوى باشد كه امام بر آن تكيه داشتند، يك ظاهر بيش نخواهد بود و ما شكلكى از حج ابراهيمى در آورده‌ايم بدون اين كه روح حج ابراهيمى را توانسته باشيم در درجه اول در خودمان تحقق بدهيم چه برسد به اين كه اين پيام را به ملت و جامعه اسلامى و به دنيا منتقل كنيم. اصولاً جامعه، وحدتى و شخصيتى و زندگى و وجودى فراتر از فرد دارد و اين مسأله در حج كاملاً مجسم است. اين حالت براى خود من چه در رفتن به عرفات و چه از عرفات به مشعر و از مشعر به منى و چه در طواف دست مى‌داد و اين احساس پيش مى‌آمد كه من به عنوان يك ميليونيم يا يك دو ميليونيوم از اين جمعيت دارد آن نقشه ابراهيمى را اينجا پياده مى‌كنم. مخصوصاً هر كس بايد خود را در ميان جمعيت انبوه طواف كننده به عنوان يك ياخته از مجموع پيكره حج بداند به اين معنى كه حجى كه من وسيله يك ميليون يا دو ميليون نفر انجام مى‌گيرد، در كوچ به عرفات يا از عرفات به مشعرالحرام يا مخصوصاً هنگام طواف تجلى مى‌كند. شما وقتى اين سيل جمعيت را در حال حركت مى‌بينيد، يك روح