95
3. درخواست شفاعت
درخواست شفاعت، جز طلب دعا از اولياى الهى نيست و انسان مىتواند براى نيل به شفاعت اوليا، به دو شيوه درخواست كند:
1. بگويد:
«اللّهم شَفِّعْ نبيَّنا محمّداً فينا يومَ القيامة؛ پروردگارا پيامبر را در روز رستاخيز شفيع ما قرار بده».
2. از پيامبر خدا بخواهد كه در روز قيامت در حق او شفاعت كند و چنين بگويد:
«إشفَعْ لَنا عند اللّٰه».
از آنجا كه شفاعت جز درخواست دعا چيزى نيست، و مسلمانان مأمور بودند كه در حيات پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از او درخواست دعا و استغفار كنند 1 اكنون نيز همين عمل را پس از درگذشت او انجام مىدهند. اگر درخواست شفاعت، پس از مرگ، مايۀ شرك باشد، درخواست آن در حال زندگى نيز بايد شرك باشد. و اگر كسى بگويد درخواست شفاعت در حال حيات، مفيد، امّا درخواست آن پس ازمرگ سودمند نيست، پاسخ آن روشن است، زيرا بر فرض صحت، درخواست شفاعت پس از مرگ كارى بيهوده و بىفايده مىشود نه شرك و مرده پرستى. از اين گذشته، چگونه مىتواند مفيد نباشد، در حالى كه شهدا زندهاند، آيا پيامبر شهدا - نعوذ باللّٰه - از آنها كمتر است؟
4. كمك خواستن از اوليا
كمك خواستن از اولياى الهى همان حكم درخواست شفاعت را دارد و بازگشت همه به توسل به دعاى آنهاست.