72خاك سپرده شد. پس از خاكسپارى او، همسرش عايشه ساليان درازى در آن خانه نماز مىگزارد 1 و هرگز احدى از صحابه به وى اعتراض نكرد كه تو چرا در كنار قبر نماز مىخوانى؟
آنگاه كه در سال 88 در دوران خلافت وليد بن عبدالملك مسجد پيامبر توسعه يافت، فرماندار مدينه يعنى عمر بن عبدالعزيز به فرمان «وليد» تمام اتاقهاى همسران پيامبر را كه ديوار به ديوار مسجد ساخته شده بودند تخريب كرد و جزو مسجد قرار داد و در نتيجه قبر مبارك در درون مسجد قرار گرفت و هرگز نه تابعان و نه فقيهان مدينه، به اين عمل اعتراض نكردند و بالاتر از همه اين كه حضرت سجاد عليه السلام بر اين عمل ايراد نگرفت.
اين عمل حاكى از آن است كه قرار گرفتن مسجد در كنار مشاهد اوليا و نماز گزاردن در آنها به عنوان تبرّك اشكالى ندارد و از آن زمان تا به حال كه سيزده قرن مىگذرد تمام مسلمانان جهان حتى وهابيان گرداگرد مرقد شريف رسول خاتم صلى الله عليه و آله نماز مىگزارند و كسى اعتراض نمىكند.
آرى، در زمان تخريب، فقيهى به نام سعيد بن مسيّب اعتراض كرد 2 ولى سبب اعتراض او در تاريخ نيامده است.
احتمال دارد تخريب اتاقهاى همسران نبى بدون رضايت صاحبان آنها صورت گرفته بود از اين نظر سعيد بن مسيّب اعتراض كرد.
احتمال ديگر اين كه نظر او اين بود كه اين خانههاى