208به دليل وجود باء قسم، حاوى معناى سوگند مىباشند. گويى كه به جاى جملۀ
«اللّهم انّى اسألك بحق السائلين عليك» (خداوندا! به حق سائلين درگاهت، از تو مىخواهم) فرموده است:«خداوندا !تو را به حق سائلين درگاهت قسممىدهم».
در بسيارى از دعاهاى رسيده از اهل بيتعليهم السَّلام ، قسم دادن خداوند به حق اولياى الهى وجود دارد و ائمۀ اطهارعليهم السَّلام طبق گفتۀ صريح پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم در حديث ثقلين
«انى تاركٌ فيكم الثقلين كتاب اللّه و عترتى» 1 عِدل و قرين قرآن محسوب مىشوند. امام سجّاد عليه السَّلام در دعاى روز عرفه، در مناجات با پروردگار خود چنين مىگويد:
«بحقّ من انتخبت من خلقك، و بمن اصطفيته لنفسك، بحق من اخترت منبريتك، و من اجتبيت لشأنك، بحقّ من وصلتَ طاعته بطاعتك، و بحق من نيَّطت معاداته بمعاداتك...». 2
«به حق كسى كه از ميان خلق خود انتخاب كردى و به[حق] كسى كه براى خودبرگزيدى؛ و به حق كسى كه از ميان مخلوقات خود اختيار نمودى و[حق] كسى كه براى مقام خود گزينش نمودى؛ و به حق آن كس كه اطاعت از او را به اطاعت از خود پيوند زدى؛ و به حق كسى كه دشمنى با او را دشمنى با خود پنداشتى...».
وقتى امام صادق عليه السَّلام مرقد مطّهر جدش على عليه السَّلام را