209زيارت نمود، در پايان زيارت خود اينچنين دعا كرد:

«اللّهم استجب دعايى، واقبل ثنايى، واجمع بينى و بين اوليايى، بحق محمّد وعلى و فاطمة و الحسن و الحسين». ¹

«خدايا! دعايم را مستجاب كن؛ ستايشم را بپذير؛ من و دوستانت را در يك‌جمع قرارده؛ به حق محمد و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السَّلام ».

اين دعاها از ائمۀ اهل بيت عليهم السَّلام دليل بر جواز قسم دادن خداوند به‌حق اولياى صالح اوست.

پرسش و پاسخ:

گاهى گفته مى‌شود، از آنجا كه مخلوق حقى بر خالق ندارد، قسم دادن‌خداوند به حق مخلوق روانيست. پاسخ آن است كه:

اولاً: اين سخن، اجتهاد در مقابل نص است. چرا كه اگر مخلوق حقى بر ذمۀ خالق نداشت، چگونه حضرت آدم عليه السَّلام و پيامبر اسلامصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم بر طبق رواياتى كه گذشت، خداوند را به حق بندگانش قسم داده‌اند؟

ثانياً: اين خود خداوند سبحان است كه براى بندگان صالحش، حقى برذمۀ خود پذيرفته است. مانند:

وَ كٰانَ حَقًّا عَلَيْنٰا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ). ²