202در كتاب صحيح مسلم به نقل از هشام ابن عروة و او از پدرش آمده است:«در نزد عايشه از قول فرزند عمر اين روايت نقل شد كه:

«الميّت يعذّب ببكاء» عايشه گفت: خدا پدر عبدالرحمن را بيامرزد، چيزى شنيده است، امّا به درستى آن را به خاطر نسپرده است.[حقيقت آن است كه] وقتى جنازۀ فردى يهودى از كنار رسول خدا عبور داده شد و بر او گريه مى‌كردند، پيامبر فرمود: شما بر او گريانيد، حال آنكه او در عذاب است». ¹

ابوداود در كتاب سنن خود، به نقل از عروة و او از عبداللّه ابن عمر آورده است: جملۀ«ان الميّت ليعذّب ببكاء اهله عليه»، از رسول خدا صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم‌است. وقتى ماجرا به عايشه رسيد گفت:

وقتى پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم از كنار قبر فردى يهودى مى‌گذشتند، فرمودند:«صاحب اين قبر معذّب است، در حاليكه بستگانش بر او مى‌گريند» سپس اين آيه را قرائت كردند:

وَ لاٰ تَزِرُ وٰازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرىٰ). ²

امام شافعى مى‌گويد:«آنچه عايشه از رسول خدا روايت كرده است، به دليل‌مفاد كتاب و سنّت، بيشتر از روايتى كه از ابن عمر نقل شده، شبيه گفتار پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم است. اگر بگوييد دليل شما از