179
8 جشن ميلاد پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم و مسئلۀ بدعت
معناى لغوى بدعت، نو آورى و ابداع است و معناى اصطلاحى آن، وارد كردن امور غير دينى در دين و دينى شمردن آنهاست. تمامى مسلمانان، با تكيهبر ادلۀ حرمت بدعت - به معناى اصطلاحى - معتقد به حرمت آن هستند.
كتاب قاموس اللغة، در معناى اصطلاحى بدعت آورده است:«بدعت داخل كردن چيزى در دين پس از كامل شدن آن و يا پس از رسول خدا صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم، از روى دلخواه و خواهشهاى نفسانى است.» بنابراين، معناى جامع بدعت،افترا و تهمت بستن بر خداوند و پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم و دينى دانستن آنهاست.
قرآن مىفرمايد:
آللّٰهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللّٰهِ تَفْتَرُونَ). 1
«بگو! آيا خداوند به شما اجازه داده يا بر خدا افترا مىبنديد [و از پيش خود حلال و حرام مىكنيد]».