140دنبال دارد.

به راستى چگونه مى‌توان توسل به پيام آور توحيد را شرك دانست، با آنكه توسل ما به او، به دليل شرك ستيزى او است؟

* * *

د - توسل به دعاى پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم و
صالحين پس از رحلت آنان

از جمله توسل‌هايى كه در بين مسلمانان رايج است، توسل به دعاى پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم وانسانهاى صالح، بعد از رحلت آنان است. امّا سئوالى كه اينجا مطرح است آنكه؛ توسل به دعاى هر كس در صورتى معقول است كه او زنده باشد و درخواست ما را بشنود، آن را بپذيرد و سپس از خداوند بخواهد كه حاجت ما را برآورده سازد، اما وقتى كه او مرد، از اين جهان، به جهان ديگر منتقل گرديد، ديگر زنده نيست كه سخن ما را بشنود.

پاسخ آن است كه مرگ در فرهنگ قرآن و روايات، به معناى نابودى و نيستى انسان نيست، بلكه به معناى انتقال از منزلى به منزل ديگر و ادامۀ حيات‌به گونه‌اى ديگر است كه از آن به«زندگى برزخى» تعبير مى‌كنيم. آياتى در زمينۀ اثبات حيات برزخى انسان وجود دارد كه به برخى از آنها اشاره مى‌كنيم:

آيۀ اول:

(وَ لاٰ تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ أَمْوٰاتٌ بَلْ أَحْيٰاءٌ وَ لٰكِنْ