1382 - عمر ابن خطاب روايت كرده است كه پيامبر صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم فرمود:

«وقتى كه حضرت آدم مرتكب خطا شد به خداوند گفت: خداوندا! به حق‌محمّدصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم از تو مى‌خواهم از گناهم درگذرى. خداوند فرمود: با آنكه هنوز محمّدصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم را نيافريده‌ام، چگونه او را شناختى؟ آدم‌پاسخ داد: وقتى مرا آفريدى و از روح خود در من دميدى، سرم را بلند كردم و ديدم برپايه‌هاى عرش نوشته شده: لا اله الاّ اللّه، محمّد رسول اللّه؛ دانستم كه تو،جز اسم بهترين مخلوقت را همراه اسم خود نمى‌آورى».

خداوند فرمود: درست گفتى؛ محمد صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم محبوبترين انسانها در نزد من است. اگر مرا به حق او بخوانى تو را مى‌آمرزم و اگر محمد صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم نبود تو را نمى‌آفريدم». ¹

3 - طبرانى از انس بن مالك روايت كرده است: «وقتى فاطمۀ بنت اسددرگذشت قبرى براى او كندند. وقتى كندن قبر به اندازۀ لحد رسيد، رسول خداصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم با دست مبارك خود به كندن قبر ادامه دادند و خاك آن را بيرون ريختند. پس ازآماده شدن قبر، رسول خدا صلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم داخل قبر شدند، لحظاتى در آن خوابيدند و فرمودند: اى خدايى كه زنده مى‌كنى و مى‌ميرانى و تو زندۀ جاويدى!مادرم فاطمۀ بنت اسد را بيامرز و حجّتش را به او تلقين نما و مدفنش را گسترده ساز، به حق