134ابوطالب است كه سرود:

«و ابيض يُستَسقىٰ الغمام بوجهه

ثمال اليتامى عصمة للارامل ¹

توسل به كودكان پاك و معصوم در طلب باران، در دين مبين اسلام كارى‌پسنديده است. امام‌شافعى در اين باره مى‌نويسد:«براى طلب باران، كودكان پاك و نظيف و زنان سالخورده و زنانى كه جذّابيتى ندارند از شهر خارج شوند. من،شركت زنان جذاب را نمى‌پسندم و همراه بردن حيوانات را سفارش نمى‌كنم» ².

روشن است كه شركت كودكان و زنان سالخورده در مراسم استسقاء،دليلى جز قداست و پاكى روح آنان و نزول باران رحمت به واسطۀ آنان ندارد. توسل به نيكان و صالحان و معصومان، كليد نزول رحمت الهى است و گويى كسى‌كه به آنان متوسل مى‌شود، در دل به خداى خود مى‌گويد:«خداى من! كودك معصوم گناهى ندارد و انسان سالخورده اسير زمين توست، اينان به رحمت ومرحمت تو سزاوارترند، پس به خاطر آنان رحمت خود را بر ما نازل فرما، تا ما نيز در كنار آنان از رحمت تو برخوردار شويم».

نظير آنكه گاهى باغبان براى رسيدن آب به درختى، زمين