88فرمود : آيا پيامبر اين آيات را برايمردم بازگو نكرد ؟ او گفت : چرا ، آنگاه امام فرمود : چگونه ممكن است مرديازجانب خدا برانگيخته شود و به مردم خبر دهد كه او از جانب خدا آمده و همه رابه فرمان او دعوت مى كند و اين آيات را براى مردم بخواند ، آنگاه بگويد مردم ، منبا اين چشم خدا را ديدم و به او احاطه علمى پيدا كردم و او در صورت انسانى بود .

ابوقره ! چرا تو و امثال تو از اين گفتار خجالت نمى كشيد ؟ هرگز زنديقان نتوانستند به پيامبر چنين نسبتى بدهند كه او از جانب خدا چيزى آورده و سپس مخالف آن را نيز گفته است ¹ .

مراجعه به خطبه ها و كلمات امير مؤمنان ( عليه السَّلام ) ، و سخنان پيشوايان اهل بيت ( عليهم السَّلام ) ، يك حقيقت را مسلم مى سازد و آن اينكه تنزيه خدا از رؤيت ، شعار آنان بوده است .

امير مؤمنان ( عليه السَّلام ) درباره امتناع رؤيت خداوند مى فرمايد :

الحَمْدُ للّهِ الَّذِى لاَ يَبْلُغُ مِدْحَتَهُ القَائِلُونَ وَلاَ يُحْصِى نَعْمَاءَهُ العَادُّونَ وَلاَ يُؤَدِّى حَقَّهُ المُجْتَهُدُونَ ، الَّذى لاَ يُدْرِكُهُ بُعْدُ الهِمَمِ ، وَلاَ يَنَالُهُ غَوْصُ الفِطَنِ ² .

« ستايش خدايى را كه ستايش ستايشگران ، به شأن و مقام او نمى رسد و شمارش گران توانايى شمارش نعمت هاى او را ندارند ، و كوشش گران ، حق او را نميتوانند اداء كنند ، خدايى كه مرغ انديشه هر چه پر و بال گشايد به مقام او نميرسد و غواصان درياى معرفت از رسيدن به ژرفاى هستى او ناتوانند » .