33و در كتاب و سنت بر اين مطلب شواهد بسيارى وجود دارد. پس اعتقاد مسلمين اين است كه تنها خالق سود و زيان كه شايستگى پرستش دارند همانا خداوند يگانه است و براى احدى غير از خدا تأثير و عملى قائل نيستند و نيز اعتقاد دارند كه پيامبران و اولياى خدا چيزى را خلق نمىكنند و مالك هيچ سود و زيانى نيستند ولى خداوند بندگان را به بركت و احترام آنان مىآمرزد.
پس اعتقاد مشركان اين است كه بتها شايستگى پرستش و الوهيت (خدايى) دارند و همين باور است كه آنان را به شرك كشانده است نه اينكه چون ايشان قائلند كه بتها موجب نزديك گشتن آنان به خدا هستند مشرك شده باشند. زيرا پس از اينكه براى آنها حجت اقامه گشته است كه بتها شايستۀ پرستش و عبادت نيستند باز با اين حال بتها را شايستۀ عبادت مىدانند و در مقام عذرآورى مىگويند: ما اين بتها را نمىپرستيم مگر براى اينكه ما را به خدا نزديك گردانند. پس