34چگونه پسر عبدالوهاب و پيروان او مىتوانند مؤمنان و موحدان را مانند مشركان كه به الوهيت و خدايى بتها قائلند اهل شرك بهشمار بياورند.
از اين بيان روشن مىگردد كه آيات ياد شده و مانند آن در خصوص كافران و مشركان نازل شده و هيچيك از مؤمنان را شامل نمىشود.
بخارى از عبداللهبن عمر و او از پيامبر(ص) نقل كرده است كه در توصيف خوارج فرموده است: خوارج آياتى را كه دربارۀ كافران فرود آمده است بر مؤمنان تطبيق مىكنند. و نيز در روايتى از ابنعمر آمده است كه آن حضرت فرمود: «بيشترين چيزى كه در مورد امت خويش از آن بيم دارم مردى است كه قرآن را تأويل مىكند و آن را در غير جايگاه خودش قرار مىدهد». اين روايت و روايت قبلى بر فرقۀ وهابيت صدق مىكند.
اگر توسل و حاجت خواستن كه مؤمنان انجام مىدهند شرك بود هرگز پيامبر و اصحاب و گذشتگان