81زيرا او مالك ملك است به هركس بخواهد مى‌دهد و از هركس بخواهد مى‌ستاند و مشابه اين آيه است آيۀ: «لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ». ¹ و پس از وصف خويش به مالك الملك مى‌گويد: «تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشٰاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشٰاءُ». ²

پس همان‌گونه كه خدا به هركس هرچه بخواهد مى‌دهد و از عزتى كه اختصاص به خويش دارد به رسول و مؤمنين مى‌دهد، از شفاعتى كه اختصاص به او دارد به انبيا و بندگان صالحش؛ بلكه به بسيارى از بندگان مؤمنش - طبق روايات صحيح متواتر - عطا مى‌كند.

چه مشكلى به‌وجود مى‌آيد اگر انسان از مالكى، برخى از مايملكش را درخواست كند، به‌خصوص اگر آن مالك كريم و سائل به‌شدت محتاج و نيازمند به آن چيز باشد. آيا شفاعت چيزى جز دعا كردن است و دعا نيز مورد اذن و مقبوليت قرار گرفته، به‌خصوص اگر از جانب پيامبران و صالحان باشد، چه در زمان حيات چه پس از وفات، در قبر و چه در روز قيامت.

بنابراين، حقّ شفاعت به كسانى كه پيمانى با خدا دارند