82عطا گرديده است و خداوند عزّ وجلّ شفاعت را درمورد هركس كه با توحيد از دنيا برود مىپذيرد.
اين سخن ثابت شده كه برخى از اصحاب از پيامبر صلى الله عليه و آله طلب شفاعت كردند و پيامبر صلى الله عليه و آله نفرمود چنين درخواستى شرك است، تو بايد از خدا طلب كنى و چيزى را براى او شريك قرار ندهى. و پيامبر مىفرمود: انشاء اللّٰه چنين خواهم كرد.
اين روايت را «ترمذى» در سنن در باب «ما جاء في صفة الصراط» آورده و آن را حسن دانسته است.
همينطور درخواست شفاعت از ديگر اصحاب نيز مطرح گرديده است.
اگر طلب شفاعت از حضرت در دنيا و در زمان حيات ايشان صحيح است مىتوان گفت كه آن امر بعد از وفات حضرت نيز اشكالى ندارد؛ بنابرآنچه اعتقاد اهل سنت و جماعت در مورد حيات برزخى انبيا است و پيامبر ما محمد صلى الله عليه و آله كاملترين و بزرگترين آنها در اين زمينه است، چراكه سخن را مىشنود و اعمال امت بر او عرضه مىشود و از خدا برايشان طلب استغفار مىكند و خداى را حمد مىكند و صلوات مصلّين به او مىرسد؛ حتى اگر در دورترين نقطۀ اين سرزمين باشد، همانگونه كه در حديثى - كه جمعى از حفاظ حديث آن را صحيح دانستهاند - اين مطلب آمده است:
«حياتي خير لكم تحدثون ويحدث لكم