78پيامبر صلى الله عليه و آله را ديدم كه فرمود: نزد آن اعرابى برو و به او بشارت بده كه خداوند او را بخشيده است. اين قصه را امام نووى در كتاب معروفش «الإيضاح» در باب 6، ص498 بيان كرده است همچنانكه «ابن كثير» در تفسير مشهورش ذيل آيۀ «وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ...» بيان داشته است.
و «امام قرطبى» در تفسيرش بهنام «الجامع» قصهاى شبيه اين را نقل نموده است و مىگويد: «ابوصادق» از على نقل مىكند كه گفت: بعد از سه روز كه از دفن پيامبر گذشته بود، عربى بيابانى نزد قبر آمد، خود را روى قبر انداخت و از خاك قبر بر سرش ريخت و گفت: اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ما سخن تو را شنيديم و آنچه را از خدا دريافته بودى ما از تو گرفتيم و از جمله آيات نازلشده بر تو اين آيه است: «وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ...» و من بر خود ستم كردهام و آمدهام تا تو برايم استغفار كنى؛ پس صدايى از قبر برخاست كه مىگفت: محققاً تو مورد آمرزش قرار گرفتهاى. 1
شبههاى مردود
همۀ اين احاديث و روايات، توسل را اثبات و تأييد مىكنند؛ اما اگر كسى شبهه كند كه اين امر اختصاص به