41خدا و رسالت رسول خدا و ولايت و امامت امير المؤمنين عليه السلام از يكديگر جدا نمىباشند و بين آنها تلازم وجود دارد و غير قابل انفكاك است، ليكن همان گونه كه در توضيح المسائل مراجع آمده است، شهادت به ولايت حضرت امير عليه السلام جزء اذان و اقامه نيست و ما «شيعيان» آن را به قصد جزئيت نمىگوييم بلكه در هر يك از اذان و اقامه بعد از شهادت به رسالت، يك بار به قصد تيمّن و تبرك، شهادت به ولايت نيز مىدهيم و مىگوييم «اَشْهَدُ انَّ عَليَّاً اميرُ الْمُؤمنيِنَ وَوَلىُّ اللّٰه» و معناى آن اين است كه على عليه السلام از طرف خدا بر مردم امامت و ولايت دارد، همان گونه كه محمد عليه السلام از طرف خدا بر مردم رسالت دارد 1.
ولى اهل تسنن با اصل امامت و ولايت آن حضرت مخالفت كرده و همچنان بر مخالفت خود اصرار مىورزند و هرگز حاضر نيستند «اشهد ان علياً ولى اللّٰه» را به زبان بياورند بلكه عدّهاى از آنان از گفتن اين جمله و هر كلام ديگرى كه دالّ بر فضيلت حضرت امير عليه السلام باشد ابا دارند و سعى مىكنند به هيچوجه ناممقدس حضرتامير عليه السلام را نياورند حتى در مواردى كه «علىّ» به عنوان صفت خداى سبحان مطرح است و در قرآن مجيد هم آمده است: «وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ» 2، كه شيعه در پايان تلاوت قرآن مىگويد: «صدق اللّٰه العلىّ العظيم» [ راست گفت