255
و ديگران به عباس اثر داشت و خدا باران نازل مىكرد.
اين حديث در دو جاى صحيح بخارى نقل شده است.
اگر بگويند: عمر به شخص زنده متوسل مىشده است و شيعيان متوسل مىشوند به كسانى كه از دنيا رفته و از اموات هستند.
مىگوييم: اموات خصوصاً اولياى خدا زنده و شنوا هستند و حتى آن گروه خاص هم قبول كردهاند كه اهل قبور، سلام زائر خود را مىشنوند و خدا روح آنها را بر مىگرداند تا جواب سلام كننده را بدهند.
ابن تيميه، و شاگردش ابنقيّم، و ابن كثير در تفسيرش، و شنقيطى در اضواء البيان و بن باز در مجموع فتاوى جلد 13، صفحۀ 335 تصريح كردهاند كه:
اموات سلام زائر را مىشنوند و خداوند روح آنها را به آنها بر مىگرداند تا جواب سلام كننده را بدهند. 1
ثانياً، عمر مگر نمىتوانست خودش از خدا بخواهد كه باران بفرستد و چرا عباس را واسطه بين خود و خدا قرار داد؟ و آيا اين عمل عمر برخلاف حديثى كه روى تابلو نوشتهاند، - (كه رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: وقتى سؤال مىكنى از خدا سؤال كن.
«اذا سألت فأسأل اللّٰه» ) - نيست؟
ثالثاً، عمر چرا از غير خدا كمك خواست و از غير خدا