113گفتم: شما نبايد به برخى از اعمال شيعه نگاه كنيد كه طبق مذهبتان جايز نيست و نبايد فوراً حكم به شرك و كفر شيعه بكنيد، بعد گفتم: برخى اعمال است كه در فقه شيعه جايز است، برخى حتى مستحب است، مانند نماز خواندن در كنار قبور ائمه معصومين عليهم السلام ولى طبق فقه و نظر برخى از شما جايز نيست، شما چرا بدون بررسى و به محض اينكه چنين اعمالى را از شيعه ديديد، آنان را مشرك و كافر مىخوانيد؟ چرا در مدارس شما به بچهها و جوانها تعليمات ضد شيعه مىدهند، بطورى كه وقتى ما را مىبينند با چشم دشمنى و بغض و كينه بما نگاه مىكنند، چرا در اين موارد كه برخى اعمال از شيعه و خصوصاً از ايرانيها مىبينيد دليل و وجه آنرا سؤال نمىكنيد؟
در اينجا احساس شرمندگى كردند و گفتند: جايز نيست به مسلمان تهمت زد و در فهم آيات هم بايد به شأن نزول آنها مراجعه كرد.
گفتم: پس بدانيد اگر بنا باشد به ظاهر نگاه كرد و قضاوت نمود ما هم مىتوانيم به ظاهر نگاه كنيم و حرف بزنيم.
سپس گفتم: در صحيح مسلم است كه:
وقتى سورۀ مباركۀ جمعه نازل شد و رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم اين آيه را قرائت فرمود:
وَ آخَرِينَ مِنْهُمْ لَمّٰا يَلْحَقُوا بِهِمْ 1
و [ نيز بر جماعتهايى ] ديگر از ايشان كه هنوز به آنها