198 ديگر قرار دهند، ايمان ابو طالب فزونى خواهد داشت.

ب - امام صادق عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مى‌كند:

«إنّ اصحاب الكهف أسرّوا الإيمان و أظهروا الكفر فآتاهُم اللّٰه أجرهم مرّتين، و إنّ أبَا طٰالبٍ أسرّ الإيْمٰنَ وَ أظْهَرَ الشِّركَ فَآتاهُ اللّٰهُ أجْره مرّتين». ¹

- اصحاب كهف، ايمان خويش را (به خاطر برخى مصالح) پنهان نمودند و به ظاهر وانمود كردند كه كافر هستند، پس خداوند دو بار به آنان پاداش داد و ابو طالب نيز ايمان و اسلام خود را پنهان نگاه داشت و (به سبب مصلحتى) اظهار شرك نمود، پس خداوند دو بار به وى پاداش عنايت فرمود.

از مجموع دلايل ياد شده، بسان آفتاب روشن مى‌گردد كه ابو طالب از مقامات ياد شده در زير، برخوردار بوده است:

1 - ايمان نيرومند به خدا و پيامبر گرامى.

2 - يارى و حمايت بى‌شائبه از رسول خدا و فداكارى در راه اسلام.

3 - محبوبيّت كم نظير نزد پيامبر گرامى.

4 - برخوردارى از مقام شفاعت در نزد خداوند.

و بدين‌سان بى‌پايگى اتّهامات ناروايى كه به وى نسبت مى‌دهند، به ثبوت مى‌رسد.

از آنچه بيان گرديد، چهرۀ دو حقيقت بر ما آشكار مى‌شود:

1 - ايمان ابو طالب، مورد پذيرش رسول خدا صلى الله عليه و آله صحابۀ پيامبر، امير مؤمنان و پيشوايان اهل بيت مى‌باشد.

2 - اتّهامات ناروايى كه به وى نسبت داده‌اند، پايه و اساسى ندارد و