186پرسيد: چرا به جاى درخواست بازگرداندن شتران خويش، خواهان بازگشت لشكر من و چشمپوشى از ويران كردن خانۀ كعبه نشدى؟
عبد المطلب با روحى سرشار از ايمان و اعتماد به خدا، پاسخ داد:
«أنا ربّ الإبل و للبيت ربّ يمنعُه [ يحميه ] ». 1
- من صاحب شترانم هستم و اين خانه - كعبه - نيز صاحبى دارد كه از آن، پاسدارى و حمايت خواهد نمود.
آنگاه به سوى مكّه روان گرديد تا در كنار كعبه در حالى كه حلقۀ در آن را در دست گرفته بود، چنين گفت:
يا رب لا أرجو لهم سواكا
- پروردگارا! من به كسى جز تو اميد ندارم. خدايا! حرم امن خود را از اين دشمنان نگهبان باش. دشمنان اين خانه با تو در ستيزند، آنان را از ويران كردن خانۀ خويش بازدار.
اين سخنان شيوا و امثال آن گواه روشنى بر خداپرستى و ايمان استوار عبد المطلب - پدر بزرگوار ابو طالب - است. و لذا يعقوبى در تاريخ خود پيرامون عبد المطلب، چنين مىنگارد:
«رفض عبادة الأصنام و وحّد اللّٰه عزّ و جل» 3
- عبد المطلب از پرستش بتها دورى جُست و به خداى يگانه معتقد بود.
اكنون ببينيم اين پدر خداپرست و مؤمن دربارۀ فرزند خود - ابو طالب -