187چگونه مىانديشد:
ابو طالب از ديدگاه عبد المطلب
از لابلاى فرازهاى تاريخ، به خوبى روشن مىگردد كه برخى از پيشگويان روشن ضمير، عبد المطلب را از آيندۀ درخشان پيامبر گرامى و نبوّت وى، آگاه ساخته بودند.
هنگامى كه «سيف بن ذى يزن» زمام حكومت حبشه را بدست گرفت، عبد المطلب در راس هيأتى بر وى وارد گرديد و پس از ايراد نطقى شيوا، فرمانرواى حبشه به وى مژده داد كه پيامبرى گرانقدر در خاندان تو پا به عرصۀ وجود نهاده است و سپس در مورد ويژگىهاى او چنين گفت:
«اسمه محمّد - صلى الله عليه [ و آله ] و سلّم - يموت أبوه و امّه و يكفله جدّه و عمّه». 1
- نام او محمد است و پدر و مادر وى مىميرند و جدّ و عمويش سرپرستى وى را برعهده مىگيرند.
آنگاه در توضيح بيشتر صفات اين پيامبر آينده چنين افزود:
يعبد الرّحمن و يدحض الشّيطان و يخمد النّيران و يكسر الأوثان. قوله فصلٌ و حكمه عدلٌ و يأمر بالمعروف و يفعله و ينهى عن المنكر و يبطله». 2
- خداى يگانه و رحمان را مىپرستد و شيطان را باز مىدارد و آتشها را خاموش مىسازد و بتها را در هم مىشكند. سخن او ملاك تشخيص حق از باطل و فرمان وى بر اساس عدل است. مردم را به نيكى فرا