176با اين بيان روشن مى‌گردد كه شيعه بيش از هر گروه ديگر اسلامى، به سنت پيامبر گرامى ارج مى‌نهد و بدين‌سان، بى‌پايگى سخن آنان كه شيعه را به بيگانگى از سنّت پيامبر متّهم مى‌نمايند، به ثبوت مى‌رسد.

دلايل تمسّك به احاديث اهل بيت عليهم السلام

به منظور روشن شدن سخن شيعه در مورد احاديث عترت پيامبر صلى الله عليه و آله ناچاريم در دو زمينه، به بررسى بپردازيم:

الف: ماهيّت احاديث پيشوايان معصوم

ب: دلائل اعتبار و لزوم تمسّك به اهل بيت پيامبر

اينك در پرتو دلائل روشن، با رعايت اختصار، به بررسى هر دو زمينه مى‌پردازيم:

ماهيّت احاديث عترت رسول خدا صلى الله عليه و آله

از ديدگاه شيعه، تنها پروردگار جهان، داراى حقّ تشريع و قانونگذارى براى جامعۀ بشريّت است كه قوانين و احكام شرع مقدّس را بوسيلۀ پيامبر خود، به جهانيان ابلاغ مى‌نمايد و روشن است كه رسول خدا، تنها واسطۀ وحى و تشريع بين خدا و مردم مى‌باشد و با اين بيان روشن مى‌گردد كه اگر شيعه، احاديث اهل بيت را نيز از منابع فقه خود مى‌داند، اين بدان معنا نيست كه براى آن در برابر سنّت پيامبر گرامى، اصالت و استقلال قائل باشد، بلكه اعتبار احاديث عترت، تنها بدان جهت است كه بيانگر سنّت رسول خدا مى‌باشد.

بنابراين، امامان معصوم شيعه، از خود سخنى ندارند و آنچه مى‌گويند، همان سنّت پيامبر گرامى است.