175
دلائل تمسّك به سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله
پيشوايان شيعه، در كنار توصيۀ پيروان خود به قرآن، آنان را به سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله نيز سفارش نمودهاند و كتاب و سنت را در كنار يكديگر ستودهاند.
امام صادق عليه السلام مىفرمايد:
«إذا وَرَد عليكم حديثٌ فوجدتم له شاهداً من كتاب اللّٰه أومن قول رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و إلا فالّذى جاءكم به اولى به». 1
- هرگاه سخنى به شما رسيد، اگر در كتاب خدا و گفتار پيامبر گرامى، گواهى بر آن يافتيد بپذيريد و گرنه آن سخن براى آورندۀ آن، سزاوارتر است.
همچنين امام محمد باقر عليه السلام تمسّك به سنت پيامبر را شرط اساسى فقيه جامع الشرايط دانسته و چنين مىفرمايد:
«إنّ الفقيه حقّ الفقيه الزّاهد فى الدُّنيا، الرّاغب فى الآخرة، المتمسّك بسنّة النّبىّ صلى الله عليه و آله ». 2
- فقيه واقعى كسى است كه از دنيا بپرهيزد و مشتاق سراى واپسين باشد و به سنّت پيامبر گرامى تمسّك نمايد.
رهبران بزرگ شيعه در مورد سنّت تا آنجا پيش رفتهاند كه مخالفت با كتاب خدا و سنّت پيامبر را مايۀ كفر دانستهاند. امام صادق عليه السلام در اين زمينه مىفرمايد:
«مَنْ خٰالَفَ كِتَابَ اللّٰهِ وَ سُنَّةَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله فَقَدْ كَفَرَ». 3
- هر كه با قرآن و سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله مخالفت ورزد، كافر است.