151 3 - برپايى مراسم، تأسّى و پيروى از پروردگار است

خداوند در قرآن مجيد، به تجليل از پيامبر گرامى پرداخته، مى‌فرمايد:

«وَ رَفَعْنٰا لَكَ ذِكْرَكَ»؛ ¹ «آوازۀ تو را در جهان، بلند كرديم».

در پرتو اين آيۀ شريفه، معلوم مى‌گردد كه خدا مى‌خواهد شكوه و جلال پيامبر در جهان گسترش يابد و خود نيز در لابلاى آيات قرآن، به تمجيد از وى برمى‌خيزد.

ما نيز به پيروى از كتاب آسمانى خويش، با برگزارى يادواره‌هاى شكوهمند، از مقام والاى آن اسوۀ كمال و فضيلت، تجليل نموده و از اين طريق، مراتب تأسّى و پيروى خود را از پروردگار جهانيان، ابراز مى‌داريم.

روشن است كه هدف مسلمانان از اين مراسم، جز بلندآوازه ساختن پيامبر گرامى چيز ديگرى نيست.

4 - نزول وحى، كمتر از نزول مائده نيست

قرآن مجيد از زبان پيامبر خدا، عيسى عليه السلام چنين حكايت مى‌كند:

«قٰالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللّٰهُمَّ رَبَّنٰا أَنْزِلْ عَلَيْنٰا مٰائِدَةً مِنَ السَّمٰاءِ تَكُونُ لَنٰا عِيداً لِأَوَّلِنٰا وَ آخِرِنٰا وَ آيَةً مِنْكَ وَ ارْزُقْنٰا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرّٰازِقِينَ». ²

- عيسى بن مريم عرض كرد: بار الها، پروردگارا! مائده‌اى از آسمان فرو فرست تا براى همۀ ما «عيد» باشد و نشانه‌اى از جانب تو، و ما را روزى ده كه بهترين روزى دهندگان تويى.

حضرت عيسى، از خدا درخواست مى‌كند تا مائده‌اى آسمانى بر آنان