1) -بنا به گفتۀ مؤلف در نهايه ج 1 ص 257 وادى محسر (بر وزن منور) ، درۀ عظيمى است بين مزدلفه و منى و به منى نزديك‌تر است.

2) -مراد از آن، هروله است بهمان كيفيت كه در سعى بين صفا و مروه گفته شد. و در نهايه ص 256 به بعد دعاهاى مزدلفه و بين راه ياد شده است.

3) -جمره (بفتح اول و دوم و سوم) ، نام سه كتل سنگ چين است كه با فواصل معينى (بقدر يك تيرانداز) در اوائل زمين منى (و فعلا در ابتداى شهر منى) كنار جاده در عمق مسيل واقع شده كه بترتيب به جمرۀ اولى، جمرۀ وسطى، جمرۀ عقبه يا قصوى يا عظمى ناميده مى‌شوند. و در روز عيد، فقط رمى جمرۀ عظمى، و در سه روز پس از آن، رمى هر سه جمره مقرر گرديده است. جمرۀ اولى نزديك ترين جمرات است به مشعر، و جمرۀ عظمى دورترين آنها از مشعر و نزديكترين آنها به مكه است. مؤلف جمرۀ عظمى را در اينجا طبق روايت سعيد رومى كافى ج 4 ص 479 بر جمرۀ عقبه و نيز در نهايه ص 272 بر جمرۀ اولى اطلاق كرده است كما اين كه در روايت معاوية بن عمار، كافى ج 4 ص 483 همين طور اطلاق شده است.