1) -مشعر، يكى از مواضعى است كه جمع بين نماز مغرب و عشا در آن، حتى بنا بقول اهل سنت كه تقديم و تأخير اين دو نماز را از وقت خاص خود جائز نمى‌دانند جائز است. مؤلف در نهايه ج 1 ص 256 مى‌گويد: «مغرب و عشا را جز در مزدلفه به جا نياورد و اگر چه از شب ربع يا ثلث آن، بگذرد و اگر مانعى او را از رفتن به مزدلفه تا ثلث شب باز دارد جائز است نماز مغرب را در بين راه به جا آورد، اما در حال اختيار، اين عمل جائز نيست. و سزاوار است در مزدلفه بين اين دو نماز را با يك اذان و دو اقامه جمع كند و در بين آنها نافله نخواند بلكه نافلۀ مغرب را به بعد از عشا به تاخير اندازد و اگر بين آن دو با نافله فاصله اندازد گناه كار نمى‌باشد ليكن افضل آنست كه اول گفتيم» . بنا بنقل مؤلف، در خلاف ج 1 ص 454 ابو حنيفه نيز جمع بين اين دو نماز را در مزدلفه و تأخير آن را تا قبل از نصف و يا طلوع فجر لازم دانسته اما شافعى مى‌گويد اگر نماز مغرب را در وقت خود در عرفات و نماز عشا را در مزدلفه به جا آورد كفايت مى‌كند. و نيز ابو حنيفه جمع بين اين دو نماز را به يك اذان و يك اقامه، مالك به دو اذان و دو اقامه، شافعى جمع بين آن دو را در وقت مغرب، به يك اذان و دو اقامه و در وقت عشا در فتواى قديم خود، به يك اذان و دو اقامه، و در جديد، به دو اقامه بدون اذان و در املاء : اگر اميد اجتماع مردم را داشته باشد با اذان، و گر نه بدون اذان، لازم دانسته‌اند.

2) -مرد صروره كسى است كه هنوز حج به جا نياورده يا ازدواج نكرده است. رك: قاموس.

3) -مقصود اينست كه از مركوب خود پياده شود و پا بر زمين گذارد و لو اين كه كفش بپا داشته باشد.