154مطالعۀ تاريخ زندگى آنان نمىتوان همۀ اصحاب پيامبر را عادل و پارسا دانست.
آنچه كه در اينجا مورد بحث و بررسى است همانا مسألۀ «عدالت همۀ صحابه» است، نه سبّ صحابه. متأسفانه برخى ميان اين دو مسأله فرقى نگذاشته و مخالفان در مسألۀ نخست را به مطلب دوم متهم مىسازند.
بنابراين شيعۀ اماميه، احترام به مصاحبت با پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم را مانع از داورى در افعال پارهاى از صحابۀ آن حضرت نمىداند و معتقد است كه معاشرت با پيامبر به تنهايى نمىتواند سبب مصونيت از گناه تا پايان عمر باشد. اساس داورى شيعه را نيز در اين باره، آيات قرآنى و احاديث صحيح و تاريخ قطعى تشكيل مىدهد.