127سرو پاها، مسح است.
از نظر قواعد ادبى، لفظ (أرجلكم) بايد عطف بر كلمۀ (رؤوسكم) باشد كه نتيجۀ آن همان مسح پاهاست، و نمىتوان آن را بر جملۀ پيشين (و أيديكم) عطف كرد كه نتيجۀ آن شستن پاها مىباشد. زيرا لازمۀ اين امر آن است كه ميان معطوف (وَأرجلكم) و معطوفٌ عليه (وأيديكم) جملۀ معترضۀ (فامسحوا برؤوسكم) قرار گيرد، كه از نظر قواعد عربى مناسب نيست و مايۀ اشتباه در مقصود مىباشد.
و روايات متواتر از ائمۀ اهل بيت حاكى است كه وضو از دو چيز تشكيل يافته است: غَسْلَتان و مَسْحَتان؛ يعنى دو شستن و دو مسح كردن و امام باقر عليه السلام در حديثى ضمن توضيح وضوى رسولخدا صلى الله عليه و آله و سلم نقل مىكند كه آن حضرت پاهاى خود را مسح كرد.
در خور ذكر است كه نه تنها ائمۀ اهل بيت در هنگام وضو پاها را مسح مىكردند، بلكه گروهى از صحابه و تابعين نيز بر اين رأى بودند، ولى بعدها به عللى نزد عدّهاى از مسلمانان مسح تبديل به غسل گرديد كه مشروح آن در كتب فقهى آمده است.