123گذشته از اين، سوگوارى براى پيامبر و امامان و شهيدان راه حق، فلسفۀ ديگرى نيز دارد و آن اينكه بزرگداشت ياد آنان مايۀ حفظ مكتب آنهاست، مكتبى كه اساس آن را فداكارى در راه دين و تن ندادن به ذلّت و خوارى تشكيل مىدهد. و منطق آنان اين است كه «مرگ سرخ به از زندگى ننگين است» و از اين رو است كه در هر عاشوراى حسينى اين منطق احياء مىگردد و ملتها از نهضت او، درس آموخته و مىآموزند.
مطلب ديگر اينكه خردمندان جهان در نگهدارى آثار نياكان خود كوشا بوده و آن را تحت عنوان «ميراث فرهنگى» از گزند روزگار حفظ مىكنند، و با صرف هزينه هايى، به عنوان آثار ملى و يا مفاخر گذشتگان از آن حراست مىنمايند، زيرا آثار گذشتگان حلقه اتصال بين قديم و جديد بوده و حركت ملتها را در سير ترقى و تعالى به روشنى بيان مىكند.
مسلمانان براساس همين رسم در طول تاريخ، آثار به جا مانده از رسول گرامى صلى الله عليه و آله و سلم و فرزندان او را از گزند روزگار حفظ كردهاند، و مىگويند: شخصيتى الهى فزون از چهارده قرن قبل به مقام نبوت برگزيده شد، و با برنامه بسيار مترقى به اصلاح جامعه پرداخت و تحولى عميق كه هم اكنون مردم جهان از آن بهرهمندند پديد آورد پس حفاظت زادگاه او، محل عبادت و نيايش او، نقطهاى كه در آنجا به پيامبرى برانگيخته شده و نقاطى كه در آنجا به سخنرانى پرداخت، و مناطقى كه در آنجا به دفاع شرافتمندانه دست