224وضو بگيرى.
اين حديث به چند دليل باطل است. اولاً پيغمبر صلى الله عليه و آله در ليلة الجن تنها بوده و خود عبداللّٰه بن مسعود گفته است: در ليلة الجن احدى با رسولاللّٰه صلى الله عليه و آله نبود. ثانياً ليلة الجن در مكه و قبل از هجرت اتفاق افتاده و آيه تيمم در مدينه نازل شده است. بنابراين حتى در صورت درست بودن اين حديث، اين آيه ناسخ آن مىباشد. ثالثاً ذهبى در ميزانالاعتدال اين مرد را شناخته شده نمىداند و مىگويد هيچ حديث ديگرى از او نقل نشده است.
در آيه ديگرى از سوره مائده آمده است: وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ ؛ سر و پاهاى خود را تا بر آمدگى پشت آن مسح كنيد.» 1 همين آيه نيز مىفرمايد:
فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ ؛ «صورت و دستهاى خود را بشوييد.» 2 به دليل وجود «واو عطف» بايد ترتيب به همان جورى كه در قرآن مجيد آمده است، باشد. بدين ترتيب بايد اول صورت و بعد دستها شسته شود. به همين دليل، در دنباله آيه آمده است: ابتدا مسح سر و سپس مسح پشت پاها وجوب پيدا مىكند. لكن اكثر علماى اهل سنت، فتوا به شستن تمام پا در وضو مىدهند. جالب است كه در مسافرت يا جايى كه مشكل باشد، مسح بر جوراب يا كفش را مجاز مىدانند كه اين عمل بر خلاف دستور و فتواى اول مىباشد. به دليل آنكه در آنجا مىگويند: پاها را بايد شست و مسح را بر آن جايز نمىدانند. به طريق اولى مسح بر كفش و جوراب نيز نبايد كافى باشد. هيچ دليل، حديث، روايت و آيهاى وجود ندارد و معلوم نيست كه چرا شستشوى پا را به مسح جوراب و كفش تنزل دادهاند؟
در حالى كه آيه شريفه دلالت بر مسح دارد وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ امام فخر رازى بيان مىكند كه امام احمد حنبل، اسحق، سفيان ثورى و اوزاعى فتواى جايز بودن مسح بر عمامه و كلاه را دادهاند!