178اميرالمؤمنين عليه السلام همه اين سفارشات پيغمبر را انجام داده، ايشان را غسل، كفن و دفن نمود و پانصد هزار درهم دِين آن حضرت را هم ادا كرد. همه مسلمين اتفاق نظردارند كه امور فوق، توسط على عليه السلام انجام گرديده و كس ديگرى در اين كارها پيش قدم نشد. بسيارى از اكابر صحابه كه بعدها به خلافت رسيدند به هنگام غسل، كفن و دفن رسولاللّٰه صلى الله عليه و آله مشغول تعيين خليفه و تقسيم خلافت بودند. حتى بعدها دِين پيامبر (پانصد هزار درهم) را از بيتالمال ادا نكردند و اين خود، به معناى پذيرش عملى وصى و وارث بودن على عليه السلام مىباشد. زيرا اگر كس ديگرى وصى و وارث پيامبر بود، او بايد عهده دار انجام اين امور مىشد نه على عليه السلام .
اما در مورد وصيت مكتوب بايد گفت: اين رسولاللّٰه صلى الله عليه و آله نيست كه بايستى مانند ابوبكر و عمر وصيت خود را بنويسد؛ بلكه ابوبكر و عمراند كه مطابق دستورات ايشان وصيت خود را نوشتهاند. پيغمبرى كه آن همه تأكيد بر وصيت دارد تا آنجا كه مىفرمايد:
«كسى كه بدون وصيت بميرد مانند زمان جاهليت مرده است.» 1
وقتى نوبت به خود ايشان رسيد و با آنكه 23 سال، وصيتهاى خود را به يگانه وصى اش گوشزد نموده است، به هنگام وفات، خواست آنچه را در آن مدت گفته بود تكميل كند تا بدان وسيله از گمراهى، ضلالت، نزاع و دودستگى امتش جلوگيرى نمايد.
بازيگران سياسى و تشنگان قدرت، ممانعت كردند كه ايشان وظيفه الهى و شرعى خود را عملى نمايند. اين مطلب را امام بخارى و مسلم در صحيحين خود نقل كردهاند كه رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله هنگام رحلت فرمود: «دوات و كاغذ بياوريد تا برايتان چيزى بنويسم كه گمراه نشويد.» عدهاى از حضار بر بالين ايشان به اغواى - عمر بن الخطاب - غوغا نموده و گفتند: آنحضرت هذيان مىگويد. هم بخارى و هم مسلم در صحيحين و نيز حميدى در جمع بين الصحيحين و امام احمد حنبل در جلد اول مسند نقل نمودهاند كه عبداللّٰه بن عباس پيوسته گريه مىكرد، اشك مىريخت و مىگفت:
«يوم الخميس ما يوم الخميس» ؛ روز پنجشنبه چه روز پنجشنبهاى؟! از وى پرسيدند مگر در روز پنجشنبه چه