83

الف - نصوص امامت در قرآن كريم

از مهم‌ترين آياتى كه پيوسته مورد استناد علماى اماميه قرار داشته‌است مى‌توان به آيه ولايت ¹ ، آيه تطهير ²، آيه عهد ³، آيه تبليغ ⁴، و آيه اكمال ⁵ اشاره كرد و دقيق‌ترين بحث‌ها پيرامون اين آيات روى داده‌است. ⁶ در اين مناسبت تنها به آيه‌ى ولايت پرداخته و بحث از ساير آيات را به جاى ديگر و مناسبت ديگر موكول مى‌كنيم.

آيه ولايت

إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكٰاةَ وَ هُمْ رٰاكِعُونَ ⁷

سرپرست و ولى شما تنها خداست و پيامبر او و آنها كه ايمان آورده‌اند همانها كه نماز را برپا مى‌دارند و در حال ركوع زكات مى‌دهند.

درباره‌ى شأن نزول آيه كريمه جمع بسيارى از مفسران، محدثان، تاريخ نگاران اهل سنت روايت كرده‌اند:

«مستمندى وارد مسجد شده و از مسلمانان تقاضاى كمك كرد ولى كسى به او اعتنا نكرده و او همچنان به درخواست خود ادامه مى‌داد تا اينكه على بن ابيطالب عليه السلام كه در ركوع نماز بود با دست خود اشاره كرد كه پيش آمده و انگشترى را از دستش بيرون آورد. در اين وقت جبرئيل نازل شده و اين آيه را