77است از رهبرى و مرجعيت عامه ى مسلمين درتمام شؤون دينى و دنيوى، امرى كه تنها با نصب الهى انجام مىگيرد.
علامه يوسف بن مطهر حلّى امامت را از اصول و اركان دين دانسته كه ثبوت آن به دليل ضرورت از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله معلوم گشته است. 1 همو مىگويد:
امام كسى است كه از سوى خداى تعالى رياست عام دين و دنيا را دارا شدهاست. 2
سيد مرتضى علم الهدى مىنويسد:
«امامت همان رياست عامه در دين است كه اصالتاً از جانب خدا و نه به نيابت از مكلفان ثابت مىگردد. 3»
بر طبق باور شيعه امامت جايگاه والا و برترى است كه از حد زمامدارى و رهبرى سياسى جامعه بسيار فراتر مىباشد امامت عهدى است از جانب خدا و با جعل و نصب الهى ثابت مىشود. 4
برخى از متكلمان شيعه ضرورت امامت را به استناد قاعدهى عقلى لطف تفسير مىكنند، يعنى همان قاعدهاى كه لزوم بعثت و انگيزش پيامبران الهى نيز براساس آن تفسير مىشود به اين معنى كه به دليل عقل بر خداوند واجب است كه در مقام لطف، با