186هدايت شده و به طور صحيح مورد استفاده واقع شود. آدمى آنگاه كه تحت تأثير عواطف عالى انسانى قرار گيرد، محبوب و معشوق در نظرش احترام و قداست يافته و آماده مىشود خود را فداى خواستههاى او كند. به گفتهى مرحوم مطهرى:
«عشق انسانى، حيات است و زندگى، اطاعت آور است و پيرو ساز و اين عشق است كه عاشق را مشاكل با معشوق قرار مى دهد... محبت به سوى مشابهت و مشاكلت مىراند و قدرت آن سبب مى شود كه محبّ به شكل محبوب درآيد.
محبت مانند سيم برقى است كه از وجود محبوب به محبّ وصل گردد و صفات محبوب را به وى منتقل سازد.» 1
بنابراين محبت راستين و اثر بخش اهل بيت پيامبر آن است كه انسان را به آن بزرگواران پيوند واقعى داده تا از آثار، سخنان، تعليمات و سيرت و روششان در عمل بهره گيرد. احاديثى كه دين را در محبت خلاصه كرده 2 و اساس دين را حبّ اهل بيت عنوان مىكند بر همين اساس تفسير مىيابند. اينجا است كه پى مىبريم سفارش به دوستى اهل بيت فقط يك توصيهى عاطفى نبوده بلكه دستورى كاربردى است كه از اين رهگذر رستگارى و كمال آدمى تحقق مىيابد. اين معنا بار ديگر با مقارنهى چند آيهى قرآن كريم به خوبى روشن مىگردد.
1) در آيه23 شورى پاداش رسالت محمدى دوستى اهل بيت او عنوان مىشود. 3
2) در آيه 47 سبأ پاداش رسالت از آن خود مردم و نه پيامبر عنوان مىشود. 4
3) در آيه57 فرقان پاداش رسالت رهيافتن مردم به سوى پروردگار عنوان مىشود. 5
از مقايسهى اين چند آيه به درستى معلوم مىشود كه دوستى اهل بيت يگانه طريق