173
چهارم اينكه اين ودايع نزد ائمه عليهم السلام وسيلهاى بوده است براى اطمينان بخشيدن به مخاطبان، پرسشگران و طرفهاى گفتگو نسبت به صحت و درستى دانش آنان و به اين جهت از برخى روايات استفاده مىشود كه ائمه عليه السلام گاه براى ختم گفتگو و قانع گرداندن پرسشگر كتاب را گشوده و حقيقت مسأله را با استناد به آن براى مخاطب بيان مىكردند.
پنجم اينكه گرچه امروزه هيچ نشانى از اين آثار در دست مردم نبوده و امكان استفاده و استناد بدان وجود ندارد، 1 ولى آگاهى از اصل اين منابع عامل مهمى براى اطمينان يافتن شيعيان اهل البيت نسبت به صحت روايات و منقولاتى كه از راه هاى قابل اعتماد از امامان معصوم رسيده محسوب مىشود.
3) الهام و تحديث
ائمهى اهل البيت افزون بر آنچه كه از پيامبر صلى الله عليه و آله بى واسطه دريافت كرده بودند از نوعى علوم غير عادى هم بهرهمند بودهاند كه به صورت الهام به ايشان افاضه مىشده است. 2 احاديث وارده از ائمه عليه السلام دراين زمينه، محدَّث بودن آنان را براى شيعه به عنوان