127را يك امر غافلگيرانه و حساب نشده مى ناميد كه خداوند شرّ آن را بازداشت. 1
3) انتخاب ابوبكر در جوى تيره، ارهابى و با تكيه بر خشونت و تهديد و دشنام صورت گرفت برخى از شواهد بر اين ادعا عبارتند از:
- تهديد به قتل كردن عمر كسانى را كه بر اين باور بودند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بدرود حيات گفته است.
- تهديد به مرگ كردن عمر، سعد بن عباده كانديداى خزرج را در سقيفه. 2
- تهديد عمر، حباب بن منذر انصارى را كه پيشنهاد كرده بود از هر سو اميرى برگزيده شود.
- خواستن هيزم و تهديد عمر به سوزاندن خانهى فاطمه عليها السلام .
- به زور بيرون راندن بست نشينان خانهى فاطمه عليها السلام و كشاندن على عليه السلام به مسجد به حالت اكراه براى بيعت با ابوبكر.
4) بيعت در سقيفه با وجود مخالفتهاى بسيار انجام گرفت. افزون بر قوم خزرج كه سعدبن عباده را كانديداى خلافت كرده بودند، همهى بنى هاشم و وجوه صحابه به على عليه السلام متمايل بودند. بست نشستن آنان در خانهى فاطمه عليها السلام هم حكايت از ناخرسندى و اعتراض آنان به نتيجهى كار سقيفه دارد. شايد گمان شود همين گروه معترض سرانجام با ابوبكر بيعت كرده و به مخالفت خود پايان دادند ولى بايد دانست آرامش بعدى اين گروه نمىتواند حاكى از خرسندى آنان نسبت به گزينش خليفه باشد. چه بسا مصالح بالاترى ايشان را به مسالمت فراخوانده و به هر حال صرف وجود معارضه اين بزرگان به هنگام تعيين خليفه دليل بر آن است كه اختيار و گزينش خليفه به روش شورا انجام