98پيدا مىكرد، از اين جهت مسلمانان از اين كار ممنوع گرديدند. اما اگر كسى در جوار قبر مرد صالحى به عنوان تبرّك مسجدى بسازد، نه براى پرستش آنان و نه به خاطر توجه به آن در موقع نماز، هرگز مشمول اين اخبار نخواهد بود.»
اين نه تنها قسطلانى است كه در شرح بخارى، احاديث مورد نظر را اين چنين تفسير مىكند، بلكه علاّمه سندى، شارح نسائى، سخنى به همين مضمون دارد كه برخى از آن را مىآوريم:
«إتخذوا قبور أنبيائهم مساجد»؛ أى قبلة للصلاة و يصلون اليها أو بنوا مساجد عليها يصلون فيها و لعل وجه الكراهة أنه قد يفضى الى عبادة نفس القبر. 1
حاصل سخن او اين است كه ساختن مسجد بر روى قبر، حرام و احياناً مكروه است اگر قبر را قبله قرار دهد حرام است و در غير اين صورت مكروه است؛ زيرا ممكن است منجر به عبادت صاحب قبر گردد.
باز مىگويد:
«يحذر أمته أن يصنعوا بقبره ما صنع اليهود و النصارى بقبور أنبيائهم من إتخاذهم تلك القبور مساجد إما بالسجود اليها تعظيما لها أو بجعلها قبلة يتوجهون فى الصلاة اليها» 2
«او امت خود را، از اين كه با قبر او همان طور رفتار كنند كه يهود و نصارى با قبر پيامبران خود رفتار مىكردند، باز مىدارد، زيرا آنان به