46در ميان ملل قبل از اسلام بوده است، آنجا كه دربارۀ اصحاب كهف مىگويد:
هنگامى كه وضع اصحاب كهف بر مردم آن زمان روشن شد، و مردم به دهانۀ غار آمدند، دربارۀ مدفن آنها دو نظر ابراز داشتند:
«اِبْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْيٰاناً».
«بر روى قبر آنان بنايى بسازيد.»
«و قال الذين غلبوا على أمرهم لنتخذن عليهم مسجدا»
«گروه ديگر كه در اين كار پيروز شده بودند، گفتند: مدفن آنان را مسجد انتخاب مىكنيم.»
گفتنى است كه قرآن اين دو نظر را نقل مىكند، بى آن كه انتقاد كند.
بنابر اين، مىتوان گفت كه اگر اين دو نظر بر خلاف بودند، قرآن از آنان انتقاد مىكرد و يا عمل آنها را با لحن اعتراض و انتقاد نقل مىنمود. در هر حال اين دو نظر حاكى است كه يكى از طرق بزرگداشت اوليا و صالحان، حفظ قبور و مدفن آنان بوده است.
با توجه به اين سه آيۀ مباركه، هرگز نمىتوان تعمير قبور اولياى الهى و صالحان را عملى حرام و يا مكروه قلمداد كرد، بلكه بايد آن را نوعى تعظيم شعائر و تظاهر به مودّت در قربى تلقى نمود و مايۀ تكريم آنها شمرد.
د - ترفيع بيوت مخصوص
قرآن پس از طرح مَثَلى بس بديع و جالب كه در آن، نور خدا تشبيه شده به «چراغدانى» كه در داخل آن چراغى است... و اين مثل نغز و ژرف با جملۀ: