149
حديث دوم: توسل به حق سائلان
عطيه عوفى از ابو سعيد خدرى نقل مىكند كه پيامبر گرامى (ص) فرمود:
«هر كس از خانۀ خود براى نماز بيرون برود و در اين حال اين دعا را (كه در زير آمده) بخواند، با رحمت خدا مواجه مىگردد و هزار فرشته براى او طلب آمرزش مىكنند.» 1
«أللهم إني أسئلك بحق السائلين عليك و أسئلك بحق ممشاى هذا فإني لم اخرج اشرا و لا بطرا و لا رياء و لا سمعة و خرجت إتقاء سخطك و ابتغاء مرضاتك فأسئلك ان تعيذني من النار و ان تغفرلي ذنوبى إنه لا يغفر الذنوب إلا أنت ...»
«پروردگارا! از تو درخواست مىكنم به حق سؤال كنندگان و به حرمت گامهايى كه به سوى تو بر مىدارم، من از روى نافرمانى و براى خوش گذرانى و يا ريا و سمعه از خانه بيرون نيامدهام، من براى پرهيز از خشم تو و تحصيل رضاى تو خارج شدهام، از تو مىخواهم مرا از آتش باز دارى و گناهانم را ببخشى؛ زيرا گناهان را جز تو كسى نمىبخشد.»
حديث ياد شده، از احاديث بسيار روشن است كه گواهى مىدهد: انسان در مقام درخواست حاجت از خدا، مىتواند مقام و منزلت حق و شأن صالحان را واسطۀ خويش قرار دهد، و دلالت حديث بر مقصود ما روشن است.