313
قبيس(ابو قبيس):
كوهى است كه از شرق،كعبۀ مشرّفه بر آن مشرف مىباشد.
امروزه اين كوه پوشيده از ساختمان است.مىگويند:كسى كه روى ابو قبيس بايستد،طائف را مىبيند.بديهى است كه مقصود از طائف همان شهر معروف نيست،بلكه مراد، طوافكننده برگرد خانۀ خداست.
قدس:
(به ضمّ قاف و سكون دال)، رشته كوهى است در حجاز كه از طرف جنوب مشرف بر تنگۀ فرع مىباشد و از شمال تا نزديكىهاى راه مكه به مدينه، بين ملل و عقيق،امتداد دارد.طول آن نزديك به 150 كيلومتر و ارتفاعش 2049 متر است.اين رشته كوه در ميان عامۀ مردم،به نام كوههاى عوف و بعضا «ادقس»خوانده مىشود.
قدوم:
بر وزن«صبور»و«شكور»؛به قولى:
كوهى است نزديك مدينه در پاى قبرستان شهداى احد.بعضى هم محلّ آن را در جاى ديگر تعيين كردهاند.
به هر حال،در تعيين محلّ آن اتفاق نظريه نيست.
امّا«قدّوم»
(به تشديد دال)،گفتهاند:
محلّى است در شام،كه حضرت ابراهيم در آنجا ختنه شده است و همان كفر قدوم مىباشد كه در استان نابلس،در فلسطين قرار دارد.
قديد:
(به ضمّ قاف و فتح دال)،وادى بزرگى است از وادىهاى تهامه در حجاز،كه راه مكه به مدينه،حدود 120 كيلومترى آن،اين دره را قطع مىكند.
قرائن:
سه خانهاى است كه متعلّق به عبد الرحمن بن عوف بوده و جزو مسجد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله شده است.
قراصه:
(به كسر قاف)،چاهى است در مدينه كه بستان جابر بن عبد اللّه در آن قرار داشته و ماجراى آن در حديث آمده است.اين چاه در غرب مساجد الفتح، در اطراف رومه واقع است.
قرح:
(به ضمّ قاف و فتح راء)،جايى است واقع در بالاى وادى القرى و به همين دليل؛يعنى قرار داشتن آن در بالاى اين وادى،به نام«العلا»شهرت يافت،كه همان شعر فعلى العلاء مىباشد.مسجد «قرح»در اين محل قرار دارد.اين مسجد را پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله،هنگام عزيمت به