314تبوك،ساخت و امروزه به نام مسجد العلا خوانده مى‌شود.

قردد:

(به فتح اول و سكون دوم و فتح سوم)، اين نام در شعرى از مالك بن نمط همدانى آمده است.وى زمانى كه به همراه هيأت نمايندگى همدان به خدمت پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله رسيد و اسلام آورد، شعرى سرود كه ابيات زير بخشى از آن مى‌باشد:

حلفت بربّ الراقصات إلى منى
صوادر بالركبان من هضب قردد
بأنّ رسول اللّه فينا مصدّق
رسول أتى من عند ذى العرش مهتد
فما حملت من ناقة فوق كورها
أبرّ و أوفى ذمّة من محمّد ¹
آنچه آمد به نقل از ياقوت بود،اما وى محلّ و موقعيت قردد را مشخص نكرده است. ²

قرد(ذو)

:در غزوۀ«ذى قرد»از اين محل نام برده شده است.اين غزوه زمانى به وقوع پيوست كه عيينة بن حصن فزارى در چراگاهى به نام«غابه»به رمۀ ناقه‌هاى پيامبر خدا حمله كرد و آنها را به غارت برد.

«قرد»همچنين كوه سياهى است در بالاى وادى«النقمى»،در حدود 35 كيلومترى شمال شرق مدينه.

قرده:

(بر وزن سجده)،آبى است از آبهاى نجد كه سريّۀ(جنگ)زيد بن حارثه در محلّ آن رخ داد.زيد الخيل نيز در همينجا درگذشت.دربارۀ اين محل،در حرف فاء نيز توضيحاتى داده‌ايم.

قرصه:

زمينى بوده متعلق به سعد بن معاذ، واقع در سمت شمال راه‌هاى حرّۀ شرقى مدينه.در مسجدهاى پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله،در مدينه،از اين مكان اسم برده شده است.

قرطاء

:يكى از قبايل عرب كه در ناحيۀ ضريّه،در تكبّرات و ميان ضريّه و مدينه اقامت داشته‌اند.سريّۀ ضحاك در سال نهم هجرى با اين قبيله بوده است.