253
«ظ»
ظاهره:
سمهودى مىنويسد:ظاهره در ناحيۀ«نقا»از حرّۀ غربى مدينه است.در تاريخ آمده است كه يهوديان سعى كردند ميان دو قبيلۀ مسلمان اوس و خزرج را به هم بزنند و رشتۀ برادرى ميان آنان را از هم بگسلند؛به طورى كه اين دو قبيله براى جنگ با يكديگر آماده شدند و گفتند:«وعدۀ ما در ظاهره».
پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله به محض آگاه شدن از جريان،با گروهى از مهاجران،نزد آنان رفتند و...در تفسير آيۀ شريفه يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا فَرِيقاً مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتٰابَ ... 1از اين مكان نام برده شده است.
ظبى:
(به فتح اول و سكون باء)،بكرى نقل كرده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به مردى كه او را در رأس سريهاى فرستاد،فرمود:«در سرزمين آنان،ظبى فرود آى».اين ظبى غير از آن«ظبى»است كه در راه هجرت واقع شده و از آن نام بردهاند و نزديك مدينه است؛چرا كه اين ظبى روايت ديگرى است از«وادى ريم».
ظبيه:
در حديث آمده است:پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله نوشت:«اين چيزى است كه محمد پيامبر،به عوسجة بن حرملۀ جهنى داد:از ذى المروة،تا ظبيه،تا جعلات،تا كوه قبليه.هيچ كس ديگرى حق ادعا در اينها را ندارد».ظبيه،جايى است در سرزمين جهينه و سرزمين جهينه از نواحى ينبع، واقع در ساحل درياى سرخ مىباشد.
ظبيه:
(عرق الظبيه)،اين كلمه به ضمّ اول و