206كتابهاى سيره و در احاديث نبوى،از شام فراوان ياد شده است؛از جمله،از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نقل شده كه فرمود:شام از سرزمينهاى برگزيدۀ خدا است و بندگان برگزيدۀ او در آنجا فراهم مىآيند. 1نخستين بار كه مسلمانان قدم به خاك شام گذاشتند،در غزوۀ مؤته بود.
-مؤته.
شامه:
در لغت به معناى لكۀ رنگ كوچكى است كه مخالف رنگهاى پيرامونش باشد،خال سياه در بدن.و نيز(شامه) كوهى است نزديك مكه كه در مجاورت آن،كوه ديگرى است كه به آن «طفيل»مىگويند.بلادى در «معالم الحجاز»مىنويسد:شامه كوهى است در جنوب شرقى جدّه و مشرف بر ساحل.در مجاورت آن حرّه يا سنگلاخى است به نام طفيل كه همواره در كنار شامه از آن ياد مىشود؛مثلا مىگويند:ميان شامه و طفيل و دريا چيزى جز يك دشت ساحلى نيست.
شباعه:
(به ضمّ اول)،از نامهاى زمزم در زمان جاهليت بوده و علت نامگذارى آن به شباعه،آن است كه اين چاه،تشنه را سيراب و گرسنه را سير مىكند.
[و همچنين«شباعه»از نامهاى زمزم است. 2]
شبعان:
اطم يا دژى در«ثمغ»و از صدقات عمر در نواحى خيبر بوده است.
-«ثمغ».
شبكه:
واحد«شبك»است.در شرح حال «قتادة بن اعور»آمده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله براى او نامهاى در«شبكه» نوشت.«شبكه»جايى است در دهناء و نيز جايى است در كنار كوه«أجأ»در منطقه شهر حايل عربستان سعودى كه به «شبكه يا طب»معروف مىباشد و داراى درختان خرما و طلح بوده است.در ديار عرب،جاهاى متعددى به اين نام وجود دارد.موقعيت«شبكه»،در نامۀ پيامبر خدا به قتاده،براى من مشخص نشد.
شبكه شدخ:
نگاه كنيد به«شدخ».