325 و شرب لبنه ما لم يضرّ به و بولده و اذا هلك هدى القران لم يلزمه بدل الاّ ان يكون مضموناً و لا يتعين الصدقة الاّ بالنذر و لا يعطى الجزار الجلود من هدى الواجب. و امّا الاضحية فمستحبة يوم النحر و وقتها يوم النحر و ثلثة بعده بمنى و يومان فى غيرها مى‌تواند در بين راه سوارش شود و اگر شتر يا گاو يا گوسفند ماده است مى‌تواند از شير آن استفاده كند البته مشروط بر اينكه اين سوارى يا دوشيدن شير ضررى به حال خود حيوان و يا بچه شير خوار او نداشته باشد.

ب: هر گاه قربانى حج قران در بين راه قبل از وقت قربانى كردن بدون افراط و تفريط تلف شد شخص حاجى ضامن نيست كه حتماً بدل آن را بپردازد مگر در يك صورت و آن اينكه با خود شرط ضمان كرده باشد كه اگر تلف شد عوض آن را بپردازم كه در اين فرض واجب مى‌شود.

ج: بر حاجى واجب نيست كه گوشت قربانى را به فقرا صدقه دهد بلكه خود مى‌تواند از آن استفاده كند و به هر نحوى تصرف كند مگر اينكه نذر كرده باشد كه صدقه بدهد.

د: به فتواى علاّمه حرام است كه پوست حيوان، در قربانى واجب به عنوان اجرت به آقاى جزّار يعنى ذبح كننده داده شود ولى به فتواى شهيدين اين امر كراهت دارد.

9-آنچه تا به حال ذكر شد راجع به هدى يعنى قربانى واجب بود و امّا راجع به اضحيه يعنى قربانى مستحب كه در روز عيد قربان در هر كجاى عالم مسلمانها ذبح مى‌كنند مستحب است، قربانى مستحب را در يوم النحر يعنى روز عيد قربان، قربانى كنند ولكن وقت آن براى كسانيكه در سرزمين منى باشند تا سه روز بعد از عيد هم كه ايام تشريق نام دارند باقى است و براى كسانيكه در مناطق ديگر هستند تا دو روز بعد وقت دارد.